ديار ما 
          باران
               به بوی گيس ِ زن است كه می‌بارد

زیر چترت می‌ایستم
و از لابه‌لای موهات به گوشه‌ی خیس خیابان نگاه می‌کنم

هر پنجشنبه کنارش می‌نشینم
تو بگو از سنگ صدا در می‌آید و از او نه!

موهايت را
باز می‌كنی
دستانم را می‌گشایم
زير باران...
خدا خيس می‌شود

دخترک رو به مادرش گفت: «هيچكی از تو خوشش نمی‌یاد!»
اشک جمع شد توی چشم‌‌های مادر، نشست و تكيه داد به ديوار:
«هيچكی يعنی كيا؟»
«عروسكام؛ نوک‌طلا، پشمالو و... عروسکام بدشان میاد كه تو منو بزنی!»